Strona internetowa Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego w Bydgoszczy

W dniu 8 kwietnia 2008 r. odbyło się posiedzenie Wojewódzkiej Komisji Dialogu Społecznego w Bydgoszczy, poświęcone omówieniu sytuacji osób niepełnosprawnych w województwie kujawsko-pomorskim, któremu przewodniczył Wojewoda Kujawsko-Pomorski Rafał Bruski. W spotkaniu oprócz członków WKDS uczestniczyli także Wicewojewoda Kujawsko-Pomorski Pan Dariusz Kurzawa, przedstawicie Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego w Bydgoszczy, Kuratorium Oświaty w Bydgoszczy, Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko-Pomorskiego, Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej w Toruniu, Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Toruniu, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Polskiego Związku Niewidomych, Polskiego Związku Głuchych oraz Spółdzielni Socjalnej “OD NOWA” w Chełmnie.

Podczas posiedzenia omówione zostały następujące problemy:

1. Zarządzanie problemami społecznymi.
2. Niepełnosprawność jako problem społeczny i ludzki.
3. Państwowy system rehabilitacji społecznej i zawodowej osób niepełnosprawnych.
4. Przejawy i przyczyny wykluczenia społecznego.
5. Rynek pracy wobec niepełnosprawności pracownika.
6. Systemy wsparcia.
7. Programy celowe.
8. Szanse i ograniczenia w zakresie pełnienia ról społecznych.

W toku dyskusji członkowie Wojewódzkiej Komisji Dialogu Społecznego w Bydgoszczy wskazali na potrzebę zwiększenia zakresu społecznej i zawodowej integracji osób niepełnosprawnych oraz podniesienia jakości ich życia poprzez podjęcie takich działań, jak:

1. Wprowadzenie zmiany w sposobie podziału środków przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych, polegającej na zabezpieczeniu większych środków na aktywizację zawodową i społeczną osób niepełnosprawnych, w stosunku do środków przeznaczonych na renty inwalidzkie.
2. Poprawa efektywności wykorzystania środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych przeznaczonych na tworzenie nowych miejsc pracy dla osób z obniżoną sprawnością, także na otwartym rynku pracy.
3. Dotarcie do osób niepełnosprawnych z informacją o istniejących możliwościach wsparcia, w szczególności poprzez:

    

   • umieszczanie na stronach internetowych urzędów - zwłaszcza gmin i powiatów - informacji skierowanych do osób niepełnosprawnych,
   • tworzenie specjalnych stron internetowych przeznaczonych dla osób niedowidzących,
   • prowadzenie działań informacyjnych o nowych programach, ulgach i uprawnieniach za pośrednictwem środków masowego przekazu (radio, telewizja),
   • opracowanie kwestionariuszy, w celu zdiagnozowania potrzeb osób niepełnosprawnych i przeprowadzenie badań monitorujących na określonym terytorium i w zakresie wybranych grup dyspanseryjnych,
   • przekazywanie osobom niepełnosprawnym, za pośrednictwem pracowników socjalnych, informacji na temat przysługujących im świadczeń,
   • przygotowanie folderów informacyjnych na temat praw, ulg i programów aktualnie realizowanych na rzecz osób niepełnosprawnych. Przekazanie tych opracowań adresatom przy okazji innych działań realizowanych przez instytucje pomocy społecznej, a także zespoły ds. orzekania o niepełnosprawności.
4. Tworzenie domów dziennego pobytu przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych, które przekroczyły okres aktywności zawodowej, a także tworzenie programów skierowanych do tej grupy osób.
5. Wprowadzenie zmian w prawie budowlanym, pozwalających na wykorzystanie środków na łamanie barier architektonicznych w budynkach zamieszkiwanych przez osoby niepełnosprawne - nie tylko na parterze, ale również na wyższych kondygnacjach.
6. Złamanie barier architektonicznych w obiektach należących do instytucji kultury, w szczególności w Filharmonii Pomorskiej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy i Teatrze Polskim im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy.
7. Złamanie barier w środkach komunikacji publicznej ze szczególnym uwzględnieniem kolei państwowych.
8. Wprowadzenie systemu umożliwiającego edukację osób niepełnosprawnych za pomocą internetu. Dostosowanie procedur dydaktycznych i prawnych do tej formy nauczania.
9. Umożliwienie dostępu do nowoczesnych środków nauczania dzieciom niepełnosprawnym na każdym szczeblu rozwoju edukacyjnego.
10. Stworzenie podstaw prawnych umożliwiających organizacjom pozarządowym prowadzenie edukacji osób niepełnosprawnych.
11. Zwiększenie dostępu rodzicom dzieci niepełnosprawnych do specjalistycznego poradnictwa psychologiczno-pedagogicznego. Poszerzenie oferty psychoterapeutycznej o specjalne formy psychologicznego wsparcia udzielanego rodzinie osób niepełnosprawnych.
12. Wprowadzenie ścisłej współpracy poradni psychologiczno-pedagogicznych ze szkołami specjalnymi, integracyjnymi, a także z rodzicami dzieci niepełnosprawnych.
13. Zwiększenie ilości działających poradni psychologiczno-pedagogicznych, bądź tworzenie punktów konsultacyjnych poradni, zwłaszcza w rejonach wiejskich.
14. Ograniczenie do niezbędnego minimum orzekania przez poradnie psychologiczno-pedagogiczne indywidualnego toku nauczania dla dzieci niepełnosprawnych.
15. Sporządzenie raportu dotyczącego sytuacji osób z terenów tzw. popegeerowskich, stworzenie programu, którego celem będzie pomoc dla tych osób, z uwzględnieniem wypoczynku letniego dzieci wywodzących się z tych środowisk, a następnie uruchomienie środków na realizację takich programów.
16. Przeciwdziałanie “stygmatyzacji” osób niepełnosprawnych, a zwłaszcza dzieci mieszkających na terenach wiejskich.
17. Zwiększenie efektywności wykorzystania istniejących środków finansowych oraz infrastruktury i bazy przeznaczonej na letni wypoczynek dzieci niepełnosprawnych.
18. Wprowadzenie ułatwień w otrzymywaniu przez osoby niepełnosprawne mieszkań przystosowanych do ich potrzeb, zwłaszcza z wykorzystaniem TBS.
19. Wykorzystanie dla potrzeb lokalnego środowiska potencjału i możliwości domów pomocy społecznej w celu udzielania koniecznego wsparcia. Ustalenie rzeczywistych przyczyn niewykorzystania wolnych miejsc w DPS-ach.
20. Zwiększenie oferty usług opiekuńczych, świadczonych w miejscu pobytu osób niepełnosprawnych, w celu ograniczania konieczności umieszczania tych osób w domach pomocy społecznej.
21. Wprowadzenie całodobowej opieki dla osób niepełnosprawnych świadczonej w miejscu zamieszkania.
22. Dostosowanie oferty specjalistycznych usług opiekuńczych do potrzeb osób niepełnosprawnych w porozumieniu z tymi osobami oraz ich rodzinami.